Met de auto naar Mtirala National Park

De natte kant van de bergkam

Bij Mtirala houdt het asfalt op

Mtirala National Park ligt in de heuvels direct achter de kust van Batumi, zo dichtbij dat je de bergkam vanaf het strand kunt zien op een heldere ochtend. De naam betekent ongeveer ‘de huilende’ en verwijst naar de regenval: dit is een van de natste plekken van Georgia en de ruimere regio. Door die regen groeit hier Colchisch regenwoud, een gematigde jungle van kastanje, laurier en klimplanten die nog lang druipnat blijft nadat de lucht erboven is opgeklaard.

Deze autorit is de reden dat deze pagina bestaat en niet slechts een alinea op een lijst met dagtrips is. Bijna de hele route is gewoon, maar het laatste stuk niet, en dat verschil komt zonder veel waarschuwing. Als je vanuit Batumi één rit maakt waarbij het type auto je dag bepaalt, dan is het deze.

Drie toestanden van dezelfde weg

De vraag is nooit of de route naar het park lastig is. Het gaat erom wat voor weer het was in de dagen voordat je erheen reed.

Minder spannend dan de reputatie doet vermoeden

Het deel waar iedereen zich zorgen over maakt is de laatste klim naar Chakvistavi, het dorp waar de berijdbare weg eindigt en de wandelpaden beginnen. Na een stabiele droge week is die veel minder spannend dan de verhalen doen vermoeden. Het losse, ongelijke oppervlak is uitgesleten tot ondiepe sporen door water dat inmiddels is opgedroogd. Je rijdt er hoe dan ook stapvoets.

Een verhoogde crossover met voorwielaandrijving komt er zonder problemen omhoog. Een lage stadsauto raakt de hoge punten en dan luister je tijdens de klim naar de onderkant van de auto in plaats van naar het bos te kijken. Op een droge dag is de bodemvrijheid belangrijker dan de aandrijving.

De omstandigheden waarvoor het lokale wagenpark is samengesteld

Regen verandert de situatie, en aan deze kant van de bergkam regent het regelmatig. Water stroomt door de wielsporen en maakt ze dieper. De ondergrond wordt glad, precies waar het bladerdak de zon tegenhoudt. Je voelt de grip via het stuur en die bepaalt of je verder omhoog kunt rijden of achteruit over een smal pad moet terugrijden.

Dit is de enige rit vanuit Batumi waarbij vierwielaandrijving geen overbodige luxe meer is. Als het begint te regenen terwijl je aan het wandelen bent, houd dan rekening met een langzamere en lastigere afdaling dan de klim was. Dezelfde helling met hetzelfde water erop is namelijk moeilijker naar beneden.

Open, maar het bovenste stuk is onzeker

Het park sluit niet in de winter en de kustweg en de vallei eronder blijven gewoon berijdbaar. Het onverharde stuk bovenaan krijgt het zwaar: stilstaand water, modder die onder de bomen nooit echt opdroogt en na een storm omgevallen takken zijn normaal, geen uitzondering.

Een bezoek in het koude seizoen is haalbaar en het bos is op zijn indrukwekkendst als alles druipt. Houd het laatste stuk als onzekere factor, vraag in Chakvi naar de situatie als de lucht er twijfelachtig uitziet en wees bereid de auto lager achter te laten en de rest te lopen.

De route, stap voor stap

Vier wegdekken, in de volgorde waarin je ze tegenkomt. Alleen het laatste verklaart waarom mensen het over deze rit hebben.

Etappe	Wegdek	Wat er van de auto wordt gevraagd
Out of Batumi to Chakvi	Belangrijkste kustweg	Helemaal niets. Elke automaat in het aanbod rijdt hier comfortabel, en bijna het hele aanbod bestaat uit automaten.
De afslag landinwaarts	Smalle verharde weg langs theeterrassen en dorpshuizen	Geduld is belangrijker dan grip. Tegenliggers, geparkeerde auto's en blinde bochten bepalen het tempo.
De vallei in	Gerepareerd asfalt dat overgaat in een smalle weg met passeerplaatsen	Lage snelheid en bereidheid om achteruit te rijden. Hier zijn kuilen het gevaar, niet de helling.
De laatste klim naar Chakvistavi	Onverhard, met sporen, schaduwrijk en vochtig onder het bladerdak	Eerst voldoende bodemvrijheid. Na regen ook vierwielaandrijving.

De toestand van de wegen in de heuvels verandert met het weer en met het onderhoud dat er onlangs is uitgevoerd. Lees de laatste rij daarom als een waarschuwing en niet als een vaste beschrijving.

Voordat je de kustweg verlaat

Niets hiervan is dramatisch. Het is een korte lijst met dingen die aan de boulevard makkelijk zijn, maar lastig worden zodra de vallei smaller wordt.

Tank voordat je landinwaarts afslaat

De vallei bestaat uit dorpen en theeterrassen, niet uit een aaneengesloten reeks voorzieningen. Brandstof, contant geld en eten kun je beter aan de kust regelen dan ergens hogerop.

Kijk naar de bergkam, niet naar het strand

Aan de kust kan het zonnig zijn terwijl de heuvels erachter in de wolken liggen. De weersverwachting voor de heuvels is van belang.

Schoenen die tegen modder kunnen

Onder het bladerdak blijven de paden lang nat nadat de regen is gestopt. Met gladde zolen wordt de wandeling een oefening in overeind blijven.

Sla de route offline op

Het signaal wordt zwakker naarmate de vallei smaller wordt. Download de kaart voordat je de kust verlaat, in plaats van bij de kruising op bereik te hopen.

Bepaal waar je omkeert

Bepaal vooraf waar je stopt en te voet verdergaat. Die keuze rustig maken is beter dan halverwege een nat spoor moeten beslissen.

Een regenwoud dat je met een huurauto kunt bereiken

De meeste bezoekers komen naar Batumi voor de zee en vertrekken zonder ooit te kijken naar wat erachter ligt. Dat is een vreemde omissie, want wat achter de stad ligt is zeldzamer dan het strand ervoor. Het Colchische bos dat deze hellingen bedekt is een relict, een overblijfsel van een warme, natte wereld die op deze breedtegraad grotendeels is verdwenen. Het is beschermd als onderdeel van een bredere erfgoedinschrijving voor de regenwouden en wetlands van westelijk Georgia. Je hebt geen expeditie nodig om het te zien. Je hebt een auto, een ochtend en een beetje tolerantie voor nat worden nodig.

De regen bepaalt het karakter van deze plek. Wolken komen vanaf de Zwarte Zee, botsen op de eerste heuvelrug en laten daar hun water vallen in plaats van verder landinwaarts. Daarom liggen een kustplaats en een regenwoud binnen elkaars zicht. In de praktijk betekent dit dat het bos vol geluid is. Het water stroomt er voortdurend, door de rivier, over de rotsen en van de bladeren. Het geluid draagt verder dan je blik, omdat het bladerdak zich vrijwel meteen boven het pad sluit.

De wandeling begint waar de rit eindigt, in Chakvistavi. Vanaf daar lopen de paden langs en over de rivier richting de waterval waarvoor de meeste bezoekers komen, over voetbruggen die een beetje deinen en door een ondergroei die elk seizoen groen blijft. Het terrein is niet technisch, maar wel voortdurend glad. Een verstandige dag vraagt om rustig lopen en een extra laag kleding, niet om een strak schema.

Dan is er de terugrit, die mensen onderschatten. Je daalt af over dezelfde onverharde route die je omhoog reed, meestal later op de dag, vaak natter dan op de heenweg en met minder daglicht dan aan de kust, omdat de bergkam in de weg zit. Niets daarvan is gevaarlijk in een geschikte auto en bij een verstandig tempo. Het is simpelweg een reden om je auto op deze rit af te stemmen en niet op de drie dagen strandparkeren ervoor en erna.

Ook het lokale aanbod bevestigt dit advies

Verhuurders hebben auto's voor de wegen waarop ze rijden, en het aanbod in Batumi laat het duidelijkst zien hoe die wegen eruitzien. De cijfers hieronder zijn gebaseerd op de eerste honderd auto's in het actuele aanbod en veranderen gedurende de dag. Ze geven dus een indruk van de markt.

about half: van de eerste honderd aanbiedingen heeft vierwielaandrijving of een SUV-carrosserie. Daarom is deze rit überhaupt met een huurauto te maken.
all but one: van die honderd auto's heeft een automaat, dus over de versnellingsbak hoef je voor de klim niet te kiezen.
EUR 27 to 45: is de volledige prijsklasse per dag in dit aanbod. Voor extra bodemvrijheid betaal je geen hogere categorie.
ongeveer een derde: van de aanbiedingen vraagt een lage borg. Bij de rest wordt helemaal niets op je kaart gereserveerd.

De hogere helft van het aanbod uitgesplitst

Boek een auto voor het laatste stuk

Kies je data en bekijk welke auto's voldoende bodemvrijheid hebben. Er staan ongeveer vijfhonderd auto's te huur in Batumi, en bij bijna zes op de tien aanbiedingen wordt de auto bij je afgeleverd.

Rijden naar Mtirala: veelgestelde vragen

Het grootste deel is heel gewoon. Je verlaat Batumi via de belangrijkste kustweg, slaat bij Chakvi landinwaarts af naar een smalle verharde weg langs theeterrassen en dorpshuizen en volgt dan een valleiweg die smaller wordt tot een enkelspoor met passeerplaatsen. Helemaal aan het einde verandert het karakter van de route. Het asfalt houdt op en de laatste klim naar Chakvistavi is onverhard, uitgesleten door stromend water en zo schaduwrijk dat het er vochtig blijft wanneer alles lagerop al is opgedroogd.

Nee, geen echte terreinwagen met een lage gearing. Hier zijn voldoende bodemvrijheid en daarna vierwielaandrijving vooral nuttig. Precies dat vind je volop in het aanbod van Batumi: crossovers in plaats van expeditievoertuigen. Bij stabiel, droog weer komt een verhoogde auto met voorwielaandrijving stapvoets over het laatste stuk. Na regen blijft er water in de wielsporen staan en wordt de ondergrond glad. Dan is vermogen op alle vier de wielen geen luxe meer. Ongeveer de helft van de eerste honderd aanbiedingen heeft vierwielaandrijving of een SUV-carrosserie, dus je hoeft niet naar iets zeldzaams te zoeken.

Er is geen vast seizoen waarin de route gesloten is en de kustweg en de vallei zijn het hele jaar door berijdbaar. De onzekere factor is altijd de laatste onverharde klim, die afhangt van het weer in de afgelopen dagen en niet van de maand. Na een stabiele droge periode is die eenvoudig. Aanhoudende regen maakt vierwielaandrijving echt noodzakelijk. In de koude maanden droogt de modder onder het bladerdak nooit helemaal op, dus houd er rekening mee dat het bovenste stuk het langzaamste deel van de dag is.

Reken erop dat dit een dagtocht is en geen korte stop tussen twee andere activiteiten. Op de hoofdweg en in de vallei rijd je op normale snelheid, maar de laatste klim gaat in beide richtingen stapvoets. En bovenaan begint de wandeling waarvoor je hierheen komt. Een goede vuistregel is om 's ochtends te vertrekken en de middag vrij te houden, in plaats van terug te rekenen vanaf een dinerreservering. Als het begint te regenen terwijl je op de paden bent, duurt de afdaling langer dan de klim. Houd daar dus ruimte voor in je planning.